Lektura na weekend: Nieświadomy urok

Skomentuj (13)

- Dlaczego miasteczko poddaje się temu, co narzuca moda i reklama? Czy władzy przychodzi do głowy, że właśnie po tę zjawiskową prowincjonalność ludzie tu przyjeżdżają i że to ona jest atutem na szlema w piki? - pyta Ewa Pisula Dąbrowska w kolejnym rozdziale swojej książki "Dwa brzegi ponad tęczą". Zapraszamy do lektury.

„Największym urokiem świata jest urok drugiego człowieka” - Zofia Nałkowska

Kiedy moja siostra Edyta odgarnia włosy z twarzy, zawsze i niezmiennie jestem oczarowana jej zmysłową kobiecością. I nigdy nie wiem, co zachwyca mnie w tym jej delikatnym geście, co tak ujmuje.

Na takie odczucia wpływa pewnie niezliczona ilość czynników. Tylko część z nich rejestruje świadomość i tylko część z tej części rozum jest w stanie rozpoznać, określić, zdefiniować, nazwać.

No i nie wiem do końca, co wywołuje to przekonanie, że to czarujący, ujmujący, bardzo kobiecy gest.

„Ona jest jak kotka”, myślę, gdy patrzę, jak odsuwa te włosy z twarzy. Śliczna i nieświadoma swego uroku.

Podoba mi się każde piękno nieświadome swojego uroku. Takie, które urodziło się daleko od gustów komisji konkursowej. Niecelujące w sukces, nieskażone kokieterią, bliskie natury, prawdziwe, niezmodyfikowane.

Kiedy Kazimierz nakłada na siebie makijaż, by być jeszcze piękniejszym, do mnie przychodzą rozterki. Może nawet dubeltowe.

Boję się, że to jego nieuchwytne zaściankowe piękno, ten słodki kogel-mogel, ulegnie kiedyś niszczącej sile nacisków kreatorów mody i mas. Kiedy nakłada na twarz makijaż permanentny, budując coraz bardziej warszawskie domy, zastępując biały kamień plastikiem, lipą i tandetą, wycinając śliwki i krzaki bzu, sadząc zgodnie z modą płożące iglaki, czuję rechoczące zwycięstwo kolorowych pism. Widzę pokręcone modelki, wycinające sobie kolejne żebra, żeby talia była smuklejsza. Rożnej maści atrapy, iluzję, bezlitosną chciwość. Słyszę ciche przyrzeczenia kreatorów, niesione z wiatrem, że gdy tylko się dorobią, zlecenia na zabicie Kazimierza już nie przyjmą.

Dlaczego miasteczko poddaje się temu, co narzuca moda i reklama? Czy władzy przychodzi do głowy, że właśnie po tę zjawiskową prowincjonalność ludzie tu przyjeżdżają i że to ona jest atutem na szlema w piki?

To kukiełkowy ciemnogród — myślę wtedy o miasteczku, o swojej w tym roli, miejscowych, krewnych i kuzynkach, bo tępym nożem wycina się to, co tutejsze, jedyne w swoim rodzaju, niepowtarzalne, uwodzące.

Dlaczego miasteczko, które przetrwało wieki, wojny i pożary właśnie teraz daje się niszczyć chwilowym trendom? Dlaczego nikt nie uświadamia mu, że zachowuje się jak ta papuga z dowcipu, która wyrywa sobie kolorowe pióra, bo po co jej te pióra? Dlaczego nikt nie troszczy się o tego wyjątkowego ptaka i pozwala, żeby laserowo depilował swój urok? W zoo każdy ciekawy ptak ma opiekuna, strawę, ornitologa i fundusz z rozdzielnika.

Rozporządzeniem Prezydenta RP w 2005 roku miasto Kazimierz Dolny zakwalifikowano jako pomnik historii. Porównując to do papugi, uznano, że jako unikalny okaz musi trafi ć pod ochronę. Dlaczego zatem ten wyjątkowy okaz pozostaje bez opieki konserwatora zabytków? Bez ornitologa, wyznaczonych środków na proso dla ptaka?

Lokalna władza jak mantrę powtarza: „Nie mamy pieniędzy na konserwatora zabytków”.

No i rosną cicho i podstępnie karły-potworki i olbrzymy na działkach wielkości chusteczki do nosa. Zamiast klimatycznych wiklinowych parasoli mamy darmowe, promocyjne, piwne, zamiast małego kameralnego kina rośnie, tak szepczą, kasyno i szansa na kolejne łzy uzależnienia.

No i jest, jak jest. Nie konserwator, lecz biznes i moda chwilowa, wizja pajacyków narzuca styl.

Nikt nie mówi tu papugom, że ich pióra są przepiękne, kolorowe i trzeba je szczotkować, pielęgnować, by nie wyliniały, więc takie nieświadome wyrywają je sobie same, skrupulatnie i po kolei. Żerdziowe płoty zastępuje się modnym ogrodzeniem. Smolinosy, floksy, bzy prawie już wykarczowane. Pełną nowoczesnego szyku kostkę Bauma kładzie się w miejsca starego bruku. Śmietniki z oszczędności dawno już polikwidowano, ale że próżni świat nie znosi, w wąwozy naród śmieć wynosi.

Kiedy młody włodarz na balu charytatywnym, zorganizowanym w ogrodach małego dworku, w piekielny upał w środku dnia wystąpił, jako jedyny, w czarnym sztywnym garniturze, moja zaczepność puściła do mnie lusterkowego zajączka.

„Może młodemu trzeba powiedzieć?...”.

„O nie daj Boże, po co? Tu chłopy tak od wieków mają, że wizytowo, urzędowo, to na czarno, to w pelisie. To pasuje, choć odstaje, niech zostanie”.

Kazimierz ten zaściankowy, bez makijażu, saute jest uroczy, jak moja siostra Edyta, gdy odsuwa kosmyki z twarzy. Jest subtelny i piękny. I nieświadomy swego uroku jest, jak kotka Edyta.

 

Skomentuj


Dodane komentarze (13)

  • Gienio :)
    To nie ten typ książki żeby wymagał promocji na siłę. Cichopek jak wyda swoja książkę kucharską to wtedy zobaczycie promocję na siłę.
  • Zachwycona
    @Piotr, @Redakcja. Jaka promocja na siłę? Odpowiednia informacja w odpowiednim miejscu i na odpowiedni temat. I bardzo dobrze - skorzystam. Autorce i Redakcji dziękuję i doceniam (mimo innych "ale" w innych sytuacjach Redakcji znanych - Oburzona i Zniesmaczona tutaj honory oddaje)
  • Bohdan
    Panie Piotrze.
    Nikt panu nie każe czytać. Przecież to dla tych, którzy chcą. A jak się komuś nie podoba - nie musi.
  • Piotr
    PROMOCJA NA SIŁĘ
  • Heniek :)
    Henek i Gienek to jedno. To dla wnikliwych.
  • Gienek
    Książka? A co to jest?
  • Henek
    Ta książka jest za trudna dla rządzących. Nie zrozumieją ani krzty.
  • expert
    Ekspert Empiku poleca
    Ta książka jest zaproszeniem do odwiedzenia magicznego miejsca: Kazimierza Dolnego. Zapewniam, że po jej przeczytaniu będziecie marzyć, aby jak najszybciej znaleźć się w tym pięknym miejscu. Jednak "Dwa brzegi ponad tęczą" to coś więcej niż tylko opis bajecznych miejsc. To przede wszystkim opowieść o miłości, przyjaźni i codziennych troskach - urzekające historie mieszkańców Kazimierza Dolnego.
    Anna Adamczyk-Pasierbska, Empik Toruń
  • miejscowy
    Tak ,prawda ,święte słowa,myślę że, trafne byłoby dedykować te słowa Pani Ewy naszym włodarzom zakochanych w pseudo-warszawce,bo myślę .że prawdziwej warszawce to się nie podoba.Pani Ewa jest stąd więc ją to boli,ale czy ich ...?
  • Zachwycona
    Święte słowa, może Kazimierz jeszcze nie zginie, póki tacy ludzie jak autorka żyją...Oby ci co decydują to rozumieli.Pozdrawiam
  • Bozio
    Dodać należy jeszcze, że mało kto czyta książki teraz.
  • bodzio
    Mądre słowa. Nic dodać nic ująć.
  • pijany znad Grodarza
    "
    Kazimierz ten zaściankowy, bez makijażu, saute jest uroczy, jak moja siostra Edyta, gdy odsuwa kosmyki z twarzy. Jest subtelny i piękny. I nieświadomy swego uroku jest, jak kotka Edyta"
    Cóż odpowiedzieć na piękny tekst Chyba to: " nie każdy ma taką siostrę" ale też - w odróżnieniu od kotki Edyta - nieświadomy Kazimierz Dolny kiedy odchyli swoje starcze "włosy" ukazuje brud,rudery, niedostatki w handlu stacjonarnym, katastrofalną w higienę sprzedaż mięs i wędlin, horrendalne ceny warzyw i owoców.Czas to zmienić.

Zobacz także

Najbliższe oferty specjalne

Zaplanuj razem z nami świąteczny wyjazd do dowolnego miejsca w Polsce. Poznaj oferty specjalne noclegów na Wigilię i Boże Narodzenie 2020.
Planujesz wyjazd Sylwestrowy 2020/2021? Szukasz korzystnego miejsca noclegowego? Daj się porwać szaleństwu sylwestrowej nocy. Sprawdź ofertę obiektów noclegowych, w których z radością przywitasz...
Pokaż stopkę